Je hebt de knoop doorgehakt. Je bent gestopt met de relatie.

Na maanden – misschien jaren – van twijfelen, hopen, proberen, terugvallen, weer opstaan, en opnieuw proberen… heb je het aangedurfd. Een moedige, belangrijke stap.

Maar dan ben je er nog niet.

Want hoewel je rationeel weet dat deze relatie je meer heeft gekost dan opgeleverd… Hoewel je weet dat je alles hebt gegeven… Hoewel je weet dat je verder moet…

Trekt hij nog steeds aan je.

• Je blijft maar aan hem denken.

• Je vraagt je af waar hij is, met wie, wat hij doet.

• Je hoopt dat hij contact zoekt.

• Je twijfelt of je terug moet.

• Je vraagt je af of het ooit nog goedkomt.

• Je voelt je schuldig dat je hem mist.

• Je schaamt je dat je nog steeds zo geraakt wordt door iemand die jou zo weinig gaf.

En ondertussen:

• Vullen gedachten aan hem je dagen en avonden.

• Gaan ze ten koste van je rust, je slaap, je energie.

• Slurpen ze alle ruimte op die eigenlijk voor jou bedoeld is.

• Blijft er geen plek over voor jezelf.

Je weet dat je los moet komen. Je weet dat je beter verdient. Maar je hoofd blijft maar malen.