Dit is het, nu voel ik wat echte liefde is…
Een van de meest gemaakte fouten na een destructieve relatie is opnieuw verliefd worden voordat je werkelijk hersteld bent.
Je hebt eindelijk de stap gezet waarvan je misschien jarenlang dacht dat je hem nooit zou durven zetten.
Je bent uit de relatie.
En toch betekent weggaan niet automatisch dat je ook werkelijk los bent.
Juist in die kwetsbare periode zie ik regelmatig dat vrouwen opnieuw iemand ontmoeten. Soms ontstaat er vrijwel direct een nieuwe relatie, soms begint het met een affaire of een intense verbinding die eigenlijk nergens naartoe zou mogen gaan, maar die zo sterk voelt dat alle voorzichtigheid naar de achtergrond verdwijnt.
Eindelijk iemand die naar je luistert, aandacht voor je heeft en je het gevoel geeft dat je ertoe doet.
Eindelijk die diepe connectie waar je zo lang naar hebt verlangd.
Misschien denk je zelfs dat dit bewijst dat het probleem inderdaad bij je ex lag, omdat liefde blijkbaar wél zo kan voelen.
En precies daar kan het ingewikkeld worden.
Want wanneer je jarenlang gewend bent geweest om jezelf aan te passen, te pleasen, verantwoordelijkheid te dragen voor de gevoelens van een ander en steeds opnieuw over je eigen grenzen heen te gaan om de verbinding niet te verliezen, verdwijnen die patronen niet omdat de relatie voorbij is.
Je kunt een relatie verlaten terwijl de manier waarop je liefde hebt leren zoeken nog steeds diep in je aanwezig is.
Daardoor kan iemand die jou heel snel heel veel aandacht geeft onweerstaanbaar voelen. Die intensiteit kan aanvoelen als herkenning, thuiskomen en eindelijk gezien worden, terwijl je nog nauwelijks ruimte hebt gehad om te ontdekken wat jij eigenlijk nodig hebt om jezelf binnen een relatie niet opnieuw kwijt te raken.
En dan gebeurt er iets wat ontzettend pijnlijk kan zijn.
Na verloop van tijd merk je dat je alweer wacht op een berichtje, wakker ligt wanneer iemand afstand neemt, jezelf afvraagt wat je verkeerd hebt gedaan en steeds meer bezig bent met wat de ander voelt, wil en nodig heeft.
Langzaam verschuift de aandacht opnieuw van jezelf naar de ander.
Een vrouw met wie ik werkte herkende precies dit patroon. Na een destructieve relatie ontmoette ze iemand bij wie alles anders voelde. De verbinding was intens en ze voelde zich eindelijk gezien zoals ze altijd had verlangd.
Totdat ze merkte dat ze opnieuw haar grenzen begon te verschuiven en zichzelf steeds kleiner maakte om de verbinding te behouden.
Het pijnlijke inzicht was niet dat ze dom was geweest of alweer de verkeerde persoon had gekozen.
Het inzicht was dat haar oude wonden en ingesleten manieren om verbinding vast te houden met haar waren meegereisd.
Een diep ingegrift relatiepatroon verandert namelijk niet vanzelf omdat je van partner verandert.
Herstel begint daarom niet bij het vinden van de juiste persoon, maar bij jezelf opnieuw leren kennen.
Bij voelen wat er in je lichaam gebeurt wanneer iemand dichtbij komt of afstand neemt. Bij ontdekken waarom je zo bang wordt wanneer iemand je misschien verlaat. Bij leren herkennen waar jouw grens ligt voordat je er alweer overheen bent gegaan. Bij verdragen dat alleen zijn soms leeg en pijnlijk voelt, zonder die leegte onmiddellijk met een nieuwe verbinding te hoeven vullen.
Dat is ook waar we in Los van Liefde die Leegmaakt mee aan de slag gaan.
Niet zodat je nooit meer verliefd wordt, maar zodat je jezelf niet opnieuw hoeft te verliezen zodra je verliefd wordt.
Want gezonde liefde begint niet wanneer iemand anders eindelijk alles geeft waarnaar je hebt verlangd.
Gezonde liefde begint wanneer jij jezelf niet langer hoeft te verlaten om liefde vast te houden.
Herken jij dat je na het beëindigen van een destructieve relatie alweer verlangt naar iemand die de leegte wegneemt, terwijl je ergens voelt dat je eerst jezelf terug te vinden hebt?
Stuur me dan gerust een bericht met het woord LOS.